Het nieuwe jaar is alweer twee weken oud, nog 1 maand te gaan en we wonen alweer een jaar in Nigeria. Hoog tijd voor een terugblik over het afgelopen jaar. Het is een lang verhaal geworden, maar er is dan ook veel gebeurd.

Imole’s afscheidsfeestje in Nederland

Een jaar geleden waren we nog in Nederland, druk bezig met afscheid nemen, onze visa?s regelen, de laatste taken binnen taste! afronden, en ?laatste keren?, dingen die we voorlopig niet meer zouden kunnen doen. Wij en vrijwel niemand wist toen nog dat het leven voor iedereen binnenkort flink zou veranderen?

Voordat we vertrokken vertelde iemand ons dat het gaan wonen in een andere cultuur er voor zorgt dat je weer gaat kleuteren: net als kleuters moet je alles, maar dan ook alles, nog leren. Ik vond dat toen een wijze uitspraak die ik wilde onthouden. Ik was hem bijna vergeten totdat ik begon met terugblikken op het afgelopen jaar.

Sinds we in Nigeria zijn slapen we gemiddeld een uur per nacht meer. Eerst dachten we dat het aan het weer lag. Toen we in februari arriveerden lag de middag temperatuur rond de 40 graden. Daar wordt je wel moe van. Maar rond april begon het regenseizoen, en met het komen van de regen daalde de temperatuur naar rond de 25 graden. We bleven onze slaap nodig hebben. Waarom? We bleven het antwoord schuldig tot we ons realiseerden hoeveel we elke dag leerden. Hieronder vind je een aantal onderwerpen die we de afgelopen maanden hebben ?gestudeerd?.

(Werk) Cultuur

We hebben heel veel geleerd over de Nigeriaanse cultuur. D Nigeriaanse cultuur bestaat niet, aangezien er meer dan 500 stammen met elk hun eigen cultuur in Nigeria leven. Het verschil in cultuur met het zuiden, waar we 4 maanden hebben doorgebracht in 2015, is dan ook groot. Toch zien we veel overeenkomsten. Cultuur is lastig in woorden te vatten, daarom houd ik het bij een aantal voorbeelden.

Voorbeeld 1: vragen stellen
Ik vroeg aan iemand: ?Kun je dit alsjeblieft even voor me doen??. Hij antwoordde met: ?Jij bent mijn baas jij moet me geen dingen vragen, je moet me dingen opdragen.?. Ik heb toen geleerd dat mensen zich oncomfortabel kunnen voelen als je ze dingen vraagt (in het Hausa, de lokale taal, bestaat het woord voor alsjeblieft niet eens). Sindsdien beveel ik dus maar. Het voelt nog steeds een beetje ongemakkelijk maar het begint te wennen.

Voorbeeld 2: groeten
In Nederland  zeg je goedemiddag, en ga je beginnen met je verhaal. In Nigeria zeg je hallo, dan vraag je hoe het gaat, hoe het met het werk gaat, hoe het met de familie gaat etc. en dan zeg je nog een keer hallo. Pas dan kun je beginnen over waar je voor komt. Je moet er echt even de tijd voor nemen.

Voorbeeld 3: positie van de vrouw
Afgelopen zondag werden we op onze SIM Nigeria conferentie toegesproken door de vice president van de ECWA kerk, de kerk die door SIM is gesticht. De man sprak allereerst de mannen aan vanwege hun werk etc. Vervolgens bedankte hij de vrouwen die zo goed zijn om hun man te volgen en hem trouw steunen. Niet alleen werden alle single vrouwen compleet genegeerd, het feit dat een (gehuwde) vrouw zelf missionair werkzaam zou kunnen zijn kwam niet aan de orde… De positie van de vrouw en de visie op de vrouw in Nigeria is stukken anders dan wij gewend zijn?

Talen

Na drie lessen Hausa moesten we vanwege een 3 maanden durende lockdown helaas stoppen. Na de lockdown ontbreekt het ons aan tijd om het alsnog te leren. Dat betekent niet dat we helemaal geen Hausa leren, maar het gaat wel stukken langzamer. We kunnen mensen begroeten en wat eenvoudige dingen kopen maar dan houdt het wel op. Zoals jullie hier hebben kunnen lezen, hebben we niet alleen een paar woordjes Hausa geleerd maar vooral ook  heel veel Engels. Engels is hier in Jos de belangrijkste taal; ook veel Nigerianen spreken geen Hausa. Dat betekent dat wij een kleurrijke mix van Engels hebben geleerd; Australisch, Amerikaans, Noord-Iers, pidgin. Vooral die laatste heeft heel wat woorden die verweven zijn met het dagelijks leven. Bijvoorbeeld het woordje leather, wat letterlijk leer (dierenhuid) betekent maar hier wordt gebruikt voor alles wat op een tas lijkt, ongeacht het materiaal. Dus ook een wegwerp plastic tasje.

En dat is ook het Engels dat Imole nu vloeiend spreekt, een taal waar ze geen woord van sprak toen we aankwamen.

Weer

Het weer is hier heel anders dan in Nederland en veel stabieler. Tot nu toe hebben we 4 soorten ?seizoenen? meegemaakt. Wij begonnen in het stofseizoen, Harmattan geheten. Het is dan heel warm, en heel droog. Een luchtvochtigheid van minder dan 10 procent en temperaturen van rond de 40 graden zijn dan normaal. En er is overal stof. Als je je huis schoon wilt houden moet je alles elke dag helemaal poetsen en vegen.

Temperatuurdaling door een bui

Het regenseizoen begint met indrukwekkende onweersbuien. Iedereen haalt direct alle stekkers uit het stopcontact, want de onweer kan letterlijk door je huis gaan en alle elektrische apparaten opblazen. Dit gaat gepaard met buien waar er 70mm regen in een uur kan vallen en de temperatuur met 20 graden zakt. We hebben zelfs hagel gezien. We hebben dus ook geleerd om heel snel onze ramen en deuren te sluiten en na de bui alle takken op te ruimen en soms ons huis te dweilen. Het begin van het regenseizoen voelt het warmste aan omdat dan de luchtvochtigheid stijgt naar rond de 90% en het nog steeds heel warm is.

Na de eerste maand wordt het rustiger, daalt de temperatuur en is zo’n beetje elke dag een regenbui van maximaal twee uur en de rest van de dag heerlijk zomerweer. Regenseizoen is heerlijk.

Als de regen ophoudt, begint het langzaam weer op te warmen in het droog seizoen, al het groen verdort en het lijkt alsof er nooit regen is geweest. Het begin weer stoffig te worden in huis, en dan ineens is het koud (onder de 20 graden Celsius) in de morgen en avond omdat de nieuw gevormde stofwolken het zonlicht blokkeren. Tijd om je (zomer)jas ’s ochtends aan te trekken! En dan is het wachten tot de Harmattan weer komt.

Voedsel

Eigen baksels

Natuurlijk is het eten anders. Het Nigeriaanse voedsel is flink wennen maar we leren het steeds meer te waarderen. Inmiddels weten we ook al aardig onze weg in de stad om ingrediënten te kunnen kopen voor een meer Nederlandse maaltijd. Natuurlijk missen we nog steeds de Nederlandse stroopwafel, maar af en toe krijgen we Nederlands lekkers opgestuurd :).

Inkopen doen

Dingen kopen gaat hier heel anders dan in Nederland. Hier geen grote supermarkten die alles verkopen wat je nodig hebt. Voor verse producten moet je naar een van de vele kraampjes langs de kant van de weg. Sommigen verkopen alleen paprika?s, anderen alleen tomaten, en heel soms een kraampje met wel meerdere verschillende soorten groenten en fruit. Er is welgeteld 1 winkel waar je vlees, wat wij durven eten, te koop is. Op straat kan je ook vlees kopen maar dat wordt zo onhygiënisch geslacht dat wij er niet aan beginnen.

Dingen zoals groente en fruit die we vaak kopen zijn relatief makkelijk aan te schaffen. Dingen die we niet vaak kopen zijn een stuk moeilijker. Eerst moet je uitvinden waar je heen moet om het te kopen. Dan moet je het eens worden over de prijs. En dat kan lang duren. Ik ging een keer samen met een Nigeriaan een stuk gereedschap kopen omdat ik geen idee had waar ik naartoe moest. Het duurde alsnog een half uur voordat we het gevonden hadden, en nog een half uur voordat de prijs was vastgesteld?

Omgeving

Met name als het gaat om onze omgeving gaat de vergelijking met een peuter op. Toen we net waren gearriveerd leerden we eerst ons huis en compound kennen, toen de directe omgeving. En pas afgelopen week zijn we voor het eerst zelfstandig een eind buiten Jos gereden. Het duurt een tijdje voordat je je veilig en comfortabel voelt om je weg in het onbekende te zoeken.

Verkeer

De meningen zijn hier sterk over verdeelt bij onze collega?s. Sommigen vinden het niet veilig en betalen iemand om hen rond te rijden. Ikzelf geniet enorm van het Afrikaanse verkeer. Het is chaotisch, en veel getoeter, maar ook veel gevarieerder om te rijden. Het is makkelijk om nooit op je snelheidsmeter te hoeven kijken (er wordt toch nooit geflitst) en het is erg leuk om jezelf een rotonde op te wurmen. Ook Lianne geniet ervan om zich op haar fiets door het verkeer heen te manoeuvreren, zelfs tegen het verkeer in als dat beter uitkomt.

Kerk

Ook al zijn de diensten in het Engels, de woorden, het accent en de context zijn zo anders dat we de eerste maand slechts een heel klein deel van wat gezegd werd konden volgen. Vooral voor Imole was het ook flink wennen aan de lengte (2-3 uur) van de diensten. We hebben helaas nog niet heel veel van zulke Nigeriaanse kerkdiensten mee kunnen maken door Corona, maar genoeg om al een klein beetje te weten wat ons te wachten staat.

Waarde van geld

De waarde van geld is misschien nog wel datgene waar we het meeste aan hebben moeten wennen. In Nederland zijn we aan vaste prijzen gewend maar hier moet je over alles onderhandelen. Een ruwe vuistregel is dat verkopers meestal de dubbele prijs aan een blanke vragen. Afhankelijk van hoe goed je kan onderhandelen en hoeveel tijd je hebt gaat die prijs dan naar beneden.

Tegelijkertijd hebben veelgebruikte of geïmporteerde dingen vaak wel een min of meer vaste prijs. Het is dus soms een beetje zoeken of iets een vaste prijs heeft of dat je moet afdingen.

Boompje in ons huisje

Daarnaast fluctueert de prijs ook enorm. Vorig jaar kregen we 359 Naira per dollar, inmiddels is dat 400 Naira per dollar. Dat is de koers zoals wij die krijgen. Maar de prijsstijging verschilt behoorlijk per product.

Bovenop deze normale inflatie kwam dit jaar de corona crisis. Tijdens de drie maanden lockdown van maart t/m mei werden veel dingen tijdelijk heel erg duur om daarna (bijna) weer terug te gaan naar hun oude prijs.

Het heeft even geduurd voordat dit allemaal een plek in ons dagelijks denken kreeg.

God

Gedurende onze tijd hier hebben we heel veel hartverscheurende verhalen, maar ook heel veel mooie verhalen gehoord. Een deel daarvan konden we delen in onze Whatsapp groep, maar een deel daarvan kunnen we vanwege de veiligheid niet delen. Die houd u nog van ons te goed tijdens ons verblijf in Nederland in de zomer.

Wat we hier wel kunnen delen is dat we hebben ervaren dat hoe moeilijker de omstandigheden zijn hoe mooier je God aan het werk kan zien. Hier hebben mensen veel minder en zijn dus veel afhankelijker van God.

Onszelf

In het afgelopen jaar hebben we veel geleerd over ons zelf. We hebben ervaren hoe enorm gezegend wij als Nederlanders zijn met ons geweldig onderwijs. Wij zijn dankzij ons onderwijs gezegend met een bepaalde manier van denken waardoor we veel sneller nieuwe vaardigheden op kunnen doen.

Ik (Ewald) ervaar dat ook tijdens het lesgeven aan armere Nigerianen. Ik weet dat ik eenvoudig moet beginnen, dus dat doe ik. Maar zelfs dan ervaar ik dat ik er vaak vanuit ga dat ze iets kunnen of weten wat niet zo is. Wat ik bijvoorbeeld in het begin vaak verkeerd deed was ervan uitgaan dat mensen konden lezen en ook op hetzelfde tempo als ik. Veel mensen kunnen niet lezen, of lezen veel langzamer dan ik verwacht. Het is dus een zegen dat ik door corona veel rustiger aan moet beginnen met lesgeven dan ik wilde. Daardoor kan ik in de toekomst veel beter aan sluiten bij het niveau van mijn studenten.

Categories: Newsletter

4 Comments

ria van oosten · 17-01-2021 at 17:40

dank jullie wel! mooi om de cultuur te proeven al is dat maar een klein beetje..
hopen op jullie komst deze zomer! Om meer verhalen te horen…
een jaar alweer, fijn Imole dat je al helemaal Engels kan spreken.
heel veel zegen op jullie werk op school alle drie.
groetjes van Kees en Ria.

Tante Nelly · 18-01-2021 at 13:38

Wat fijn dat jullie ons laten delen in allerlei dagelijkse dingen van jullie leven.
Zo leren wij ook het een en ander over Nigeria. Veel zegen gewenst op jullie werk!!

777attie · 19-01-2021 at 17:32

Ha Ewald, Lianne en Imole.
Mooie impressie van het eerste jaar met heel veel leermomenten voor jullie! Overigens zijn die er het afgelopen jaar voor ons ook wel geweest! Jullie hebben inderdaad te maken met heel veel andere gewoonten waardoor je constant aan het leren bent en daardoor gewoon moe wordt van al het extra denkwerk dat dat vergt. Dat hoort er ook bij en dan is het wel geruststellend te mogen weten dat het ook weer went en gaandeweg tot routine groeit. Maar dat duurt wel een paar jaar, lijkt me. En een aantal dingen zijn wij natuurlijk ‘kwijt geraakt’, zoals die belangstelling voor jou, je gezondheid, je werk, je familie etc. voordat je bij de kern van het bezoek komt. Wij schrikken als iemand echt antwoord geeft op de vraag ‘hoe gaat het met je’?; dat verwachten we niet meer en daar hebben we geen tijd voor….
Bedankt voor deze terugblik en we wensen jullie ook voor dit jaar Gods zegen, nabijheid en bescherming en dat jullie tot zegen mogen zijn!
Hartelijke groet van Ditte & 777attie

Suzan en Aad · 22-01-2021 at 15:58

Wat leuk om zo helemaal bij te zijn met jullie belevenissen en omstandigheden. Het voelt een beetje als een spannend verhaal! We zijn benieuwd naar het vervolg.
Zegen en sjalom! Suzan en Aad

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *